Σύντομο βιογραφικό
Ο Πέτρος Πετρίδης είναι Μόνιμος Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Είναι απόφοιτος του τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και του μεταπτυχιακού προγράμματος «Κοινωνική Μεταβολή: Διαστάσεις Κοινωνικής Πολιτικής και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας». Η διδακτορική του διατριβή με τίτλο «Ψηφιακά αρχεία και πρακτικές ανταλλαγής: Μια ανθρωπολογική προσέγγιση των ομότιμων δικτύων» (2011) εκπονήθηκε στο τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Η διδακτορική του διατριβή συνδυάζει θεωρίες της κοινωνικής ανθρωπολογίας και των σπουδών νέων μέσων με σκοπό τη διερεύνηση της ψηφιακής πειρατείας. Πιο συγκεκριμένα, διερευνά τις αντιλήψεις των χρηστών του διαδικτύου αναφορικά με την έννοια της πνευματικής ιδιοκτησίας, τις πρακτικές ανταλλαγής ψηφιακών αρχείων στο πλαίσιο των ομότιμων δικτύων και τις διαδικασίες συγκρότησης διαδικτυακών κοινοτήτων με σημείο αναφοράς την ψηφιακή πειρατεία μουσικής, κινηματογραφικών ταινιών, ψηφιακών παιχνιδιών και λογισμικών. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα καλύπτουν θεματικές όπως η ψηφιακή ανθρωπολογία και εθνογραφία, η χρήση των ψηφιακών μέσων στην εκπαιδευτική διαδικασία και στη διδασκαλία της κοινωνικής ανθρωπολογίας, τα ψηφιακά παιχνίδια και οι τεχνικές παιχνιδοποίησης, οι νέες μορφές ψηφιακής εργασίας και ψηφιακής επιτήρησης, οι αλγοριθμικοί πολιτισμοί και οι μουσικοί πολιτισμοί του διαδικτύου. Έχει εκπονήσει μεταδιδακτορική έρευνα με τίτλο «Ψηφιακή Εργασία, Theorycraft και Βάσεις Δεδομένων στο πλαίσιο των Μαζικών Πολυχρηστικών Διαδικτυακών Παιχνιδιών Ρόλων» στο Κέντρο Έρευνας για τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες. Έχει εργαστεί σε πολλά ερευνητικά προγράμματα σε συνεργασία με το Πάντειο Πανεπιστήμιο, το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, διερευνώντας τη σχέση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, χρόνου και εκπαίδευσης, τις εκπαιδευτικές διαστάσεις των ψηφιακών παιχνιδιών, τη δημιουργία ψηφιακού εκπαιδευτικού υλικού (βίντεο, podcast) και τη σχέση της άκρας δεξιάς με τα ψηφιακά μέσα.